b_164_120_16777215_00_images_galerie_historia_apel_duzy.jpgW pierwszych latach powojennych większość istniejących placówek resocjalizacyjnych dla młodzieży społecznie niedostosowanej mieściła się w starych, przedwojennych jeszcze budynkach, bądź adoptowanych do tego celu innych obiektach, które często nie zabezpieczały elementarnych potrzeb niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania tego typu placówki.

Aby sprostać tym potrzebom Ministerstwo Sprawiedliwości już na początku lat 60-tych podjęło decyzję o budowie kilkunastu nowych, w pełni nowoczesnych na owe czasy obiektów, stwarzających dogodne warunki dla skutecznej resocjalizacji młodzieży.

Szczególnie trudna sytuacja na tym odcinku panowała w województwie katowickim. Istniały wprawdzie w okręgu dwa schroniska dla chłopców - jedno w Katowicach Brynowie, drugie w Bytomiu, jednak warunki lokalowe tych schronisk były bardzo prymitywne, a w dodatku budynki te w obu przypadkach wymagały kapitalnego remontu i należało wykwaterować z nich młodzież.

Brak w okręgu zakładu poprawczego dla chłopców powodował, że większość nieletnich, w stosunku, do których miejscowe sądy orzekały umieszczenie w zakładzie poprawczym, kierowana była do różnych rozrzuconych po całym kraju zakładów.

Wszystkie te okoliczności przyczyniły się do podjęcia decyzji o budowie w województwie katowickim nowego zakładu dla nieletnich chłopców. Przy ustalaniu

lokalizacji wybór padł na Pszczynę. Prace budowlane rozpoczęto w 1967 roku, a uruchomienie zakładu miało miejsce 1 września 1970 roku. Głównym inwestorem był Sąd Wojewódzki w Katowicach, a wykonawcą Przedsiębiorstwo Budownictwa Rolniczego w Pszczynie.

Minister Sprawiedliwości powołując do życia tutejszy zakład zlikwidował równocześnie schronisko w Bytomiu i Katowicach Brynowie, a grupy półwolnościowe w Bielsko – Białej i Katowicach Brynowie przeniesione zostały pod zarząd administracyjny tutejszego zakładu.

Dyrektorem zakładu został posiadający już 10 – letni staż pracy w zakładach dla nieletnich mgr Karol Turko, prawnik, który mimo odbytej już wcześniej aplikacji sądowej zakończonej egzaminem sędziowskim zdecydował się pozostać w pracy z młodzieżą trudną.

Zakładana w projekcie budowlanym pojemność zakładu na 150 wychowanków została niebawem powiększona do, 180 z czego 60 miejsc przeznaczonych zostało dla schroniska, a 120 dla zakładu poprawczego. Tak, więc do momentu uruchomienia zakład w Pszczynie wraz z filiami, stał się największa placówką resocjalizacyjną w okręgu sądu wojewódzkiego w Katowicach i jedną z największych tego typu placówek w kraju. Łączna pojemność zakładu i podległych mu placówek w szczytowym okresie wynosiła 350 wychowanków.

Przez pierwsze 3-4 lata, tak w schronisku, jak i w zakładzie występowała bardzo duża rozpiętość wieku, stopnia demoralizacji, zaawansowania w nauce szkolnej, stanu zdrowia psychicznego i fizycznego wychowanków, przy równoczesnym permanentnym niemal przeludnieniu. Stan wychowanków przekraczał wtedy 200 osób, a przyczyną był wyż demograficzny.a pojemność zakładu i podległych mu placówek w szczytowym okresie wynosiła 350 wychowanków.

Istotne zmiany organizacyjne w zakładzie nastąpiły w 1975 roku, kiedy w wyniku nowego podziału administracyjnego kraju do województwa katowickiego przyłączono Racibórz, gdzie również istniał Zakład Poprawczy ze Schroniskiem dla Nieletnich. Fakt ten umożliwił bardziej racjonalny rozdział i selekcję nieletnich w okręgu. Zakład Poprawczy i Schronisko dla Nieletnich w Raciborzu przeznaczono dla wychowanków młodszych (do 15 lat) – uczniów szkoły podstawowej. Głównie klas niższych, zaś Zakład w Pszczynie dla wychowanków starszych (od 16 lat) – uczęszczających do wyższych klas szkoły podstawowej i szkoły zasadniczej.

b_161_119_16777215_00_images_galerie_historia_bieg_duzy.jpg 

 

Pod koniec lat 70 – tych nastąpił stopniowy spadek liczby nieletnich kierowanych do tutejszego zakładu i schroniska, a w ślad za tym obniżona została pojemność naszej placówki – początkowo do 150, a następnie do 125 wychowanków.

Z biegiem lat następowały dalsze zmiany organizacyjne i obniżenie stanu wychowanków, początkowo do 105, a następnie do obowiązującej od kilku lat pojemności zakładu wynoszącej 90 wychowanków, z czego 30 miejsc przypada na schronisko a 50 na zakład.

b_160_118_16777215_00_images_articles_boisko.jpg

 

Na przestrzeni 40 lat Zakładem Poprawczym kierowali dyrektorzy:

  • Mgr KAROL TURKO (od 01.08.1970 do 31.08.1988)
  • Mgr ANDRZEJ DOROBISZ (od 01.09.1988 do 31.08.1992)
  • Mgr PIOTR MAKUCH (od 01.09.1992 do 31.08.1997)
  • Mgr MARIAN TKACZYK (od 01.09.1997 do 09.2001)
  • Mgr ANDRZEJ KEGEL (od 09.2001 do 08. 2012)
  • Mgr BOGDAN BYLIŃSKI (od 09.2012 do 10.2015)
  • Mgr ANDRZEJ KEGEL (od 11.2015 do nadal)